Սիրտը հյուրանոց չէ, որ մարդիկ գան, մի երկու-երեք ժամ կամ մի երկու-երեք օր այնտեղ մնան ու հետ գնան: Երբ մենք մենակ ենք մնում, սկսում ենք մեզ մի ընկեր գտնենք և երբ գտնում ենք, մտերմանում, կիսվում ու երբ անցնում է մի քանի օր, մենք մոռանում ենք և չենք հիշում, որ այդ օրը ծանոթացել ենք ինչ-որ մեկի հետ կամ երբ քայլում ենք այգում և հոգնում ենք միայնակ լինելուց և սկսում մի ընկեր գտնել:
Իմ սիրտը նման է մի փոքր քաղաքի, որտեղ ապրում են այն մարդիկ, որոնց ես իսկապես սիրում և գնահատում եմ և այնտեղ չար մարդիկ էլ կան, որոնք արդեն ուղղվել են: Սիրտը դա այնպիսի մի փխրուն բան է, որը երբ կոտրվում է էլ չի վերականգնվում կամ վերականգնվում, է բայց շատ դժվար:
.jpg)
No comments:
Post a Comment